Zondag 10 november 2013

Zondag 10 november 2013

Verkondiging Oogst en dankdienst zondag 10 november

 

Oogst en dankdienst!
Waar danken we vandaag de dag nog voor?
Waar moet je nog voor danken.. brood.. melk.. misschien appels?
We volgen een paar sporen.
BROOD.. het brood komt uit de winkel.. de winkel haalt het bij de bakker.
De bakker mengde het meel.. het meel komt van de molen.
In de molen was het meel eerst graan.. en graan dat komt van de boer.
Die haalde het van het land.. op het land groeide het koren.. uit zaden in de grond..
Een tweede!
MELK.. de melk komt uit het pak.. het pak komt uit de winkel.
De winkel krijgt het van de fabriek.
De fabriek haalde de melk op bij de boer.
De boer molk zijn koeien.. de koeien aten gras..
Nou vooruit nog maar eentje!
VLEES.. het vlees komt van de slager.. de slager haalt het van het slachthuis.
Het slachthuis kreeg de dieren van de veehandelaar.. de veehandelaar die ze kocht
van de boer.. bij wie de dieren zijn geboren.
Het zijn allemaal processen en die gebeuren opdat wij eten hebben.
Dankjewel lieve mensen.. dankjewel lieve God.

Dankjewel! Dankbaarheid tonen.. kunnen we dat nog?
‘Ik heb er niet zelf voor gekozen om geboren te worden.’
‘Ik wil echter wel zelf kiezen hoe ik zal sterven.’
Dit is een uitspraak die veel gehoord word in deze tijd van zelfbeschikking.
De mens is autonoom.. dus ik ben autonoom.
Autonomie en zelfbeschikking spelen een grote rol in deze moderne maatschappij.
Mensen willen namelijk alles in eigen hand hebben.
Mensen willen zelf bepalen hoe ze hun leven inrichten.
Zelf bepalen hoe ze met relaties en geloven omgaan.
Zelf willen bepalen hoe om te gaan met de ziekte die hen overkomt.
Zelf de keuze willen maken hoe en wanneer ze het einde van het leven willen.
Zelfbeschikking is in deze dagen een menselijk recht en die moet je nemen… vind men.

Waar is God in ons leven gebleven?
Is God werkelijk de zwijgende.. misschien juist wel door ons zelf buitenspel gezet.
Dat het leven iets is wat je uit Gods hand ontvangt.. staat hier heel ver van af.
Dat het leven iets is waar je heel dankbaar voor mag zijn komt al helemaal niet op.
Je moet toch eerst kunnen ontvangen om dankbaar te kunnen zijn.
Zo werkt dat toch of niet soms?
Waarom is het dan zo moeilijk om iets te ontvangen uit de hand van God?

We hoorden vanmorgen van het verhaal van Jezus en de tien zieke mannen.
Ze werden alle tien geholpen aan hun ziekte.
Maar negen keerden niet naar Jezus terug om God te bedanken.
Wij reageren dan met het.. ‘wat een slechte ondankbare mensen waren dat’.
Maar wees eens eerlijk lijken wij niet een beetje op die negen mannen?
Ze komen niet terug oké.. maar was dat egoïstische ondankbaarheid?
Nee.. dat is denkelijk te gemakkelijk gereageerd.
Ik denk dat ze niet wisten waar ze het moeten zoeken.. laat staan waar het te vinden.
Wie moesten ze nog danken? God lijkt zo ver weg voor hen.
Ver weg betekent hier dat men het bestaan van God niet ontkent.. maar het betekent meer dat mensen moe zijn van het vragen en zoeken naar antwoorden?
Betekent dat mensen teleurgesteld zijn door het niet verhoord worden op hun gebeden.
Die ervaring en dat gevoel kennen wij toch ook?
Waarom raak ik uit het arbeidsproces.. waarom ben ik ziek geworden?
God lijkt dan voor ons zo vaak ver weg en hoe kunnen we dan iets over God weten?
Het woord ‘God’ lijkt voor ons dan een woord zonder inhoud.
Maar misschien moet je jezelf de vraag stellen.. ‘welke God’ is eigenlijk ver weg?
Is dat die god is die niet bestaat.
Die god van onze eigen bekrompen gedachten en goedkope gevoelens.
Die god die door onszelf bedacht is.. die wij mensen zo koesteren en omarmen.
De god die je op de een of andere manier materialistisch kunt vastpakken!

Maar dat is toch niet de Enige.. de Ware.. de Levende God!
De God die voor ons ‘onbegrijpelijk’ en ‘juist’ niet te vatten is! Weten we het nog?
We hebben aan het begin van deze dienst toch met elkaar uitgesproken dat er één is die zich over ons ontfermt.. die het werk van zijn handen.. Zijn schepping waartoe ook wij behoren.. niet loslaat.
God die omziet naar de mensen.. ook al begrijpen wij daar niet zoveel van.
Welke waarheid schuilt achter onze belevingswerkelijkheid.
De werkelijkheid die met zoveel onrecht wordt ervaren.
De vraag ligt misschien wel op onze lippen.. is er wel een God die ons koestert?
Maar.. waar is nu toch ons vertrouwen?
Waarom willen wij alles zelf onder controle in eigen hand houden?
Hebben we nog ergens een beetje ‘de moed’ om dingen los te laten.
Hebben we nog een beetje ‘bezieling’ om de genade uit Gods hand te ontvangen?
We weten het er zijn gebeurtenissen die ons overkomen.. die we niet in eigen hand hebben.. het overkomt ons door de een of andere oorzaak.
Ziekte kan het bijvoorbeeld noodzakelijk maken om dingen te gaan loslaten en uit handen geven.
De zo normale dagelijkse dingen zoals het boodschappen doen.. jezelf wassen is
dan plotseling niet meer zo van zelf sprekend.
Maar kunnen wij dat wel?
Kunnen wij iets wel uit handen geven? In de handen van een ander leggen!
Als wij in ons leven geen uitweg zien in de situatie waarin wij verkeren.. betekent
het dat God er al is.. daarom hoeven we de weg naar Hem niet te zoeken.
Hulp vragen.. hulp ontvangen.. uit de handen van een ander is een probleem.
Laat staan om dankbaar te zijn voor hulp van anderen.
Die ene van de tien mannen herkende uit wiens hand hij de genezing had ontvangen.
Hij herkende daarin Gods genade.. door Jezus aangeboden.
De andere negen mannen die eveneens genezen werden herkende dit niet.
Echter door geen dankbaarheid te tonen waren ze niet verloren.. maar waren ze net
zoals wij vandaag zoekende naar onze weg tot aan de plaats van bestemming.

Dank Heer, voor alle mooie dingen  (Fedde Nicolai)
voor de bloemen op het veld
voor de vrienden die ons omringen
voor Uw liefde, die ons vergezelt.

Dank Heer, voor de zon en de regen
voor alles wat er opkomt en groeit.
Dank Heer, voor Uw heil en zegen.
Dank voor alles wat zo mooi bloeit.

Dank Heer voor het dagelijkse eten

voor groente en vruchten op het land
dat wij altijd mogen weten
U houdt deze aarde nog in stand.

Dank voor luchten, zee en winden
voor de prachtige natuur ons gegeven
waarin zoveel schoonheid is te vinden
bomen, planten en het dierenleven.

Er is veel om voor te danken, Heer
veel te veel om op te noemen
U zij de lof en de hoogste eer
dat heel de aarde U moge roemen.

God zegene ons allemaal.. amen

 


terug